Οι ραγδαίες εξελίξεις στο χώρο του φαρμάκου από καιρό έχουν προϊδεάσει όλους όσους ασχολούνται με αυτό για τις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται, αλλά και πρόκειται να διαμορφωθούν. Οι φαρμακευτικές εταιρείες καλούνται να αλλάξουν ριζικά τη μέχρι τώρα νοοτροπία, στρατηγική και στόχο τους και να εκσυγχρονιστούν.
Δημιουργία ενός νέου μοντέλου Φαρμακευτικού μάρκετινγκ
Βασικό κριτήριο για την επιβίωση και παραμονή τους στο φαρμακευτικό χώρο αποτελεί η δημιουργία ενός νέου μοντέλου Φαρμακευτικού μάρκετινγκ. Σε μια προσπάθεια διαμόρφωσης ενός υγιούς και επιτυχούς μοντέλου Φαρμακευτικού μάρκετινγκ, πολλές είναι οι εταιρείες που έχουν δραστηριοποιηθεί και δώσει μεγαλύτερη βαρύτητα στη σπουδαιότητα και αναγκαιότητα αξιοποίησης των νέων τεχνολογικών εργαλείων από τους Ε.Σ.
Πράγματι, η χρήση των ψηφιακών μέσων από τους Ε.Σ., όχι μόνο έχει βελτιώσει τη σχέση αυτών με τους επαγγελματίες υγείας και αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη και φερεγγυότητα μεταξύ τους, αλλά και έχει συμβάλλει στην αύξηση των πωλήσεων και τη βελτίωση της εταιρικής εικόνας των φαρμακευτικών εταιρειών.
Αυτό όμως μόνο αρκεί όταν το μάρκετινγκ αποτελεί ένα σύνολο προωθητικών ενεργειών, όπου η μία ενέργεια είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την άλλη;
Ο προσανατολισμός του μάρκετινγκ έχει αλλάξει από τον επαγγελματία υγείας στον ασθενή – “καταναλωτή”
Τι επιπλέον βήματα έχουν γίνει εκτός από την εκμάθηση και χρησιμοποίηση της τεχνογνωσίας στην επεκτατική πολιτική των φαρμακευτικών εταιρειών, όταν μάλιστα σήμερα ο προσανατολισμός του μάρκετινγκ έχει αλλάξει από τον επαγγελματία υγείας στον ασθενή – “καταναλωτή”, αναδεικνύοντάς τον τελευταίο ως τον πιο δυνατό κρίκο της νέας εποχής ;
"Αυτή η εποχή -όπως όλες οι εποχές- είναι μία καλή εποχή, αλλά μόνο αν ξέρουμε τι να κάνουμε με αυτήν", ανέφερε ο Αμερικανός φιλόσοφος Ralph Waldo Emerson.
Οι φαρμακευτικές εταιρείες, βάσει των νέων εξελίξεων, δε θα πρέπει να εστιάσουν την προσοχή τους μόνο στην υιοθέτηση και ενσωμάτωση των νέων τεχνολογικών εργαλείων από τους Ε.Σ. με στόχο την πιο αποτελεσματική πληροφόρηση.
Δεδομένου ότι στο προσεχές μέλλον -ήδη συμβαίνει-τα περισσότερα φάρμακα δε θα συνταγογραφούνται και επομένως θα είναι στην επιλογή του ασθενή, πλέον πελάτη, να επιλέξει ποιο θα αγοράσει, θα περίμενε κανείς να έχουν ξεκινήσει ήδη συζητήσεις μεταξύ των εταιρειών και των δημόσιων φορέων σχετικά με την κατάργηση του κώδικα που απαγορεύει την κατά κάποιο τρόπο διαφήμιση των φαρμάκων. Ενός κώδικα που πλέον όχι μόνο δεσμεύει πολλές και σημαντικές δραστηριότητες των εταιρειών, αλλά και δεν ανταποκρίνεται στις νέες συνθήκες και ανάγκες της αγοράς.
Ανάπτυξη νέων επιχειρηματικών μοντέλων και νέο τρόπο προώθησης
Το γεγονός ότι ο ασθενής θα είναι πλέον ο πελάτης – ”καταναλωτής” και θα μπορεί να επιλέγει ο ίδιος το φάρμακο που επιθυμεί για τη θεραπεία του, θα έπρεπε να έχει προβληματίσει τις φαρμακευτικές εταιρείες και να τις έχει παρακινήσει στην ανάπτυξη νέων επιχειρηματικών μοντέλων που θα περιλαμβάνουν εκτός των άλλων νέο τρόπο προσέγγισης των ασθενών και νέο τρόπο προώθησης της αποτελεσματικότητας των φαρμάκων τους (ισχυροποίηση brand name) διά μέσου των εταιρικών τους sites.
Δυστυχώς, έως τώρα σχεδόν καμία ενέργεια από τις προαναφερόμενες δεν έχει γίνει!
Μήπως γιατί η εξέλιξη σε εταιρικό επίπεδο προϋποθέτει την εξέλιξη σε ατομικό επίπεδο;
Αλήθεια κατά πόσο εμείς προσωπικά είμαστε προετοιμασμένοι να απομονώσουμε ανασφάλειες και φοβίες, να δεχτούμε με θετικότητα το καινούριο, να αντιληφθούμε τη σημασία και αναγκαιότητα των αλλαγών που συμβαίνουν γύρω μας και να αφουγκραστούμε τις ευκαιρίες του μέλλοντος;
Και κυρίως, κατά πόσο επιθυμούμε και διατιθέμεθα να υπερκεράσουμε τις παρωχημένες νοοτροπίες και αντιλήψεις μας, να συνεργαστούμε, να αποκτήσουμε νέες γνώσεις και να δημιουργήσουμε καινοτομία, διαφορετικότητα και μοναδικότητα;
Ζητούμενο είναι η δημιουργία του θεσμικού πλαισίου δια νομοθετικών μεταρρυθμίσεων που θα τοποθετούν σαφώς τον ασθενή στο κέντρο του συστήματος Υγείας, από την τροχιά του όπου βρίσκεται σήμερα. Ο ασθενής σύμφωνα με τη νέα τάση, πρέπει να ενημερώνεται επαρκώς, να σχηματίζει άποψη μέσω των δεδομένων και να συναποφασίζει για την υγεία του.
Εδώ βλεβαια υπάρχει ένας κίνδυνος, διότι ο ασθενής δεν είναι καταναλωτής από επιλογή αλλά από ανάγκη: αν ήταν στο χέρι του, δεν θα επέλεγε να ασθενήσει, ούτε φυσικά να του χορηγηθεί οποιοδήποτε φάρμακο. Ο κίνδυνος είναι τελικά ο ασθενής να αντιμετωπιστεί ως καταναλωτής, πόσο μάλλον να εμπλακεί στη διαδικασία επιλογής φαρμάκου. Και το ερώτημα είναι: Μπορεί ο ασθενής να γίνει ιατρός του εαυτού του; Αν ο ασθενής γίνει αποδέκτης διαφημιστικών μηνυμάτων, αυτό από μόνο του αρκεί για να θεωρηθεί επαρκώς ενημερωμένος ώστε να μπορεί να λάβει τόσο κρίσιμες αποφάσεις που σε άλλη περίπτωση θα έπαιρνε ένας ιατρός;
Η αλήθεια είναι ότι με την βοήθεια των εργαλείων που έχουν στα χέρια τους οι απανταχού “καταναλωτές” υγείας επιθυμούν να έχουν τον έλεγχο, επιθυμούν να συμμετέχουν στην επιλογή της αγωγής τους, ρωτούν ενημερώνονται αλλά σε περίπτωση που κάνουν χρήση των προϊόντων με μη κατάλληλο τρόπο, ποιος είναι ο υπεύθυνος;
Αυτό που φαίνεται είναι ότι όλο και περισσότεροι καταναλωτές θέλουν την ισχύ της συμμετοχή τους, θέλουν να έχουν τη δύναμη της επιλογής δίχως όμως να έχουν την ευθύνη της επιλογής τους.
Εδώ ακριβώς βρίσκονται τα τεράστια ερωτήματα και οι προβληματισμοί για την ελληνική pharma και τις υπηρεσίες υγείας.
Ποιος θα αναλάβει τον κίνδυνο της “κακής” χρήσης;
Πως διαχειρίζεσαι τον ενεργητικό και ενημερωμένο καταναλωτή υγείας;
Ποια αξία δίνει η ίδια η φαρμακευτική βιομηχανία στο, εξατομικευμένο χώρο ευεξίας του εκάστοτε ασθενή;
Πως θα επιλέξει ο ασθενής κάτι για το οποίο δεν γνωρίζει εφόσον το DTC (direct to consumers) marketing απαγορεύεται;
Κύριε Καφίρη Καλημέρα σας!
Θα συμφωνήσω ότι θα πρέπει να υπάρξει ένας ιδιαίτερα λεπτός και προσεκτικός τρόπος χειρισμού των νέων συνθηκών, δεδομένου ότι πράγματι είναι πολύ εύκολο κανείς να ακολουθήσει επικίνδυνες παγίδες με επίπτωση στην υγεία!
Όμως,θέλοντας και μη ο ασθενής καλείται να πάρει μέρος στην επιλογή του φαρμάκου!
Ήδη από τις αρχές της εβδομάδας ξεκίνησε η συνταγογράφηση της δραστικής ουσίας, αφήνοντας παράλληλα την επιλογή στον ασθενή να συναποφασίσει με τον ιατρό του ποιο φάρμακο θα προμηθευτεί. Αυτό αυτόματα τον καθιστά ‘καταναλωτή’.
Μπορεί ,αν θέλετε, αρχικά να διαμορφώθηκε ο ασθενής σε καταναλωτή από ανάγκη, αλλά είναι στο χέρι του να μετατραπεί σε καταναλωτή από επιλογή, με σημαντικά οφέλη για την υγεία του!
Η σωστή ενημέρωση και η δυνατότητα επιλογής του ασθενή σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει να αντικαθιστά τη συμβολή και προσφορά του ιατρού, όταν μόνο αυτός είναι ο επιστημονικά καταρτισμένος και εξουσιοδοτημένος να γνωματεύει και να προτείνει θεραπείες. Όμως, η επαρκής πληροφόρηση μπορεί να συμβάλλει σημαντικά στη βελτίωση ποιότητας της ζωής του ασθενή και να προλάβει ανάλογα την πάθηση επικίνδυνα επεισόδια για τη ζωή του, ενώ παράλληλα η δυνατότητα επιλογής του δίνει την ευκαιρία να διεκδικήσει το καλύτερο για την υγεία του.
Είναι γεγονός ότι στην αγορά κυκλοφορούν διάφορες θεραπείες για κοινές παθήσεις. Γιατί λοιπόν ο ασθενής βασιζόμενος σε έγκυρη πληροφόρηση να μη ζητήσει από τον ιατρό του αυτή που πιστεύει πως είναι καλύτερη για αυτόν και εάν ο ιατρός του νομίζει πως δεν ταιριάζει αυτή η θεραπεία για το συγκεκριμένο ασθενή τότε να συναποφασίσουν για το ποια θα ακολουθήσει;
Και αυτή την έγκυρη και σωστή πληροφόρηση, βάσει της οποίας ο ασθενής κρίνει και επιλέγει, καλούνται να εξασφαλίσουν οι εταιρείες τόσο σε ιατρούς όσο και σε ασθενείς μέσα από την παρουσίαση της προσφορά τους και της δυνατότητας περαιτέρω συνεισφοράς στο κοινωνικό σύνολο μέσα από τις ενέργειες έρευνας & ανάπτυξης, μέσα από αποτελέσματα και μελέτες αποδοτικότητας των φαρμάκων τους, από τις δραστηριότητες κοινωνικής ευθύνης και μέσα από τoν τρόπο που θα χρησιμοποιήσουν την τεχνογνωσία ώστε να ενώσουν τους ασθενείς και ιατρούς σε παγκόσμιο επίπεδο και να επιτύχουν την καλύτερη πρόληψη και αντιμετώπιση παθήσεων.
Το ζητούμενο δεν είναι να διαφημίσουν οι φαρμακευτικές εταιρείες τα φάρμακά τους σαν ένα οποιοδήποτε άλλο προϊόν (ούτε τουλάχιστον στο προσεχές διάστημα σκέφτονται να προσπαθήσουν ), έχουν πλήρη επίγνωση της ευθύνης που έχουν απέναντι στην κοινωνία καθώς και των όποιων συνεπειών και κατανοούν την αναγκαιότητα της ύπαρξης θεσμικών πλαισίων μέσα στα οποία είναι απαραίτητο να δραστηριοποιούνται. Θεσμικά πλαίσια όμως τα οποία όχι μόνο θα εξασφαλίζουν την προστασία της δημόσιας υγείας αλλά και θα ανταποκρίνονται στα νέα δεδομένα και σύγχρονες ανάγκες της αγοράς.
Είναι πραγματικά εξαιρετική η προσέγγισή σας, θα ήθελα μόνο να προσθέσω για την ανάγκη όχι μόνο της εφαρμογής νέων πρακτικών μάρκετινγκ, αλλά και κατάλληλα προσαρμοσμένων στην ελληνική αγορά των αστικών κέντρων και της περιφέρειας.
Καλησπέρα σας.
Θα συμφωνήσω μαζί σας και πραγματικά χαίρομαι πολύ που το αναφέρετε!
Αν και οι αλλαγές που συμβαίνουν απαιτούν άμεση δραστηριοποίηση, είναι εύλογο οι φαρμακευτικές εταιρείες και οι φορείς που σχετίζονται με την υγεία να χρειάζονται ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα εξοικείωσης και προσαρμογής.
Διότι, είναι σημαντικό να παραδειγματιστούμε από επιτυχείς ενέργειες που γίνονται στο εξωτερικό σχετικά με το Φαρμακευτικό Μάρκετινγκ και την εξέλιξή του, αλλά εξίσου σημαντικό είναι να ανακαλύψουμε και να εφεύρουμε τους σωστούς και ακριβείς τρόπους προσαρμογής μεθόδων και μοντέλων που ταιριάζουν στην Ελληνική ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ, τόσο εντός όσο και εκτός των αστικών κέντρων!
Η κάθε αγορά έχει τις ιδιαιτερότητές της και ενδεχομένως να πρέπει να αντιμετωπιστεί με 2 τρόπους:
α) Μεμονωμένα, υπολογίζοντας την ιδιοσυγκρασία και τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας και
β) Συγκεντρωτικά-Ομαδικά, υπολογίζοντας την κάθε τοπική κοινωνία σαν ένα μέλος ενός συνόλου-ομάδας της Ελληνικής κοινωνίας γενικότερα.